دو تصوير از سنگ مزار گهواره‌اى از نوع مجلل و اشرافى كه مدتها در حاشيه امامزاده مرادبخش و مسجد امام حسن قرار داشت و بعدها به موزه سنگ گرگان منتقل گرديد . درازاى آن 140 ، پهنا 37 ، ارتفاعش 36 سانت است . اين سنگ متعلق به بابا كمال الدين پسر سلطان محمود ذوالقدر ( حاجيلر ) قزلباش حاكم سال 937 استراباد بود . خطوط به كار گرفته شده در اين سنگ ثلث و نستعليق و متن كامل آن بدين‌گونه است : بر مستطيل تاج‌دار روى سنگ چنين آمده : انتقل من دار الدنيا الى دار الاخره المتوفا الشهيد السعيد المرحوم المغفور الى رحمه اللّه تعالى جنان بابا كمال الدين بن جنان بابا محمد خليفه فى تاريخ سنه سته و خمسين و تسعمايه ( 956 ه . ق - بيست و ششمين سال حكومت شاه طهماسب صفوى ) . در حاشيه متن سنگ هم‌چنين حك شده : در عشق ز تيغ كى ضرر خواهم كرد * من تيغ ترا سپر بسر خواهم كرد خونين كفنى آخر صد آه ( ؟ ) * چو لاله سر از خاك بدر خواهم كرد دوران بقا چو باد صحرا بگذشت * تلخى و خوشى و زشت و زيبا بگذشت پنداشت ستمگر كه ستم بر ما كرد * در گردن او بماند و بر ما بگذشت بر يك طرف بدنه اصلى سنگ اين گونه آمده است : افسوس كه سرگشته افلاك شديم * شادى جهان نديده غمناك شديم چون سبزه در اين مزرعه كون و فساد * از خاك برآمديم و در خاك شديم در زير همين قسمت صلوات بر چهارده معصوم آمده و بر بدنه ديگر سنگ همچنين حك شده است : اى نور دو ديده جهان افروزم * رفتى و ز فراقت شد شب روزم گويا من و تو دو شمع بوديم بهم * كايام ترا بكشت و من مىسوزم و بر قسمت پائين همين ناحيه دنباله صلوات كبير بر چهارده معصوم ادامه يافته است .